Język łaciński (zwykle używa się potocznej nazwy: łacina) to język wywodzący się z Lacjum, które było częścią starożytnej Italii. Był językiem, którym posługiwali się starożytni Rzymianie oraz całe Imperium Rzymskie. Stał się tam językiem urzędowym. Przez wiele wieków był praktycznie jedynym językiem o międzynarodowym charakterze. Dopiero średniowiecze i kolejne epoki przełamały jego monopolistyczna pozycję, szczególnie na gruncie literackim.
W dzisiejszych czasach języka łacińskiego nie stosuje się w normalnej mowie czy piśmie- pod tym względem język ten jest praktycznie wymarły. Jedynie na Watykanie używa się go jako języka urzędowego- język łaciński wiąże się bowiem nierozerwalnie z historią chrześcijaństwa i posiada status języka liturgicznego kościoła katolickiego, nadany mu już przez Sobór Watykański II.
Dziś łacinę poza kościołem bardzo ciężko jest usłyszeć. Jej ślady pozostały jednak szczególnie w dobytku medycyny- w końcu język łaciński przez wiele lat był językiem nauki- oraz taksonomii i różnorodnych publikacjach o charakterze naukowym. Nie używa się go jednak w celach konwersacyjnych. I chociaż w wielu szkołach nadal można uczyć się łaciny, to tylko po to, by nie mieć problemy z rozszyfrowywaniem łacińskich nazw używanych w literaturze prawniczej czy w medycynie.
passages in literary works (en.) - loci
(lac.)
be pale, be yellow (en.) - palleo
(lac.)
hollow place, cavity/ cave/ pit (en.) - caveo, cavea
(lac.)
exertion, effort / undertaking / impulse, inclination (en.) - conatus
(lac.)
a drop (of liquid) (en.) - stilla
(lac.)
various, varied (en.) - varius
(lac.)
to make, do, act, perform, cause, bring about (en.) - facio
(lac.)
to come to, arrive at, reach (en.) - devenio
(lac.)
contemplate (en.) - intueri[Verb]
(lac.)
to cause to degenerate, disgrace by degeneracy (en.) - degenero
(lac.)