Język łaciński (zwykle używa się potocznej nazwy: łacina) to język wywodzący się z Lacjum, które było częścią starożytnej Italii. Był językiem, którym posługiwali się starożytni Rzymianie oraz całe Imperium Rzymskie. Stał się tam językiem urzędowym. Przez wiele wieków był praktycznie jedynym językiem o międzynarodowym charakterze. Dopiero średniowiecze i kolejne epoki przełamały jego monopolistyczna pozycję, szczególnie na gruncie literackim.
W dzisiejszych czasach języka łacińskiego nie stosuje się w normalnej mowie czy piśmie- pod tym względem język ten jest praktycznie wymarły. Jedynie na Watykanie używa się go jako języka urzędowego- język łaciński wiąże się bowiem nierozerwalnie z historią chrześcijaństwa i posiada status języka liturgicznego kościoła katolickiego, nadany mu już przez Sobór Watykański II.
Dziś łacinę poza kościołem bardzo ciężko jest usłyszeć. Jej ślady pozostały jednak szczególnie w dobytku medycyny- w końcu język łaciński przez wiele lat był językiem nauki- oraz taksonomii i różnorodnych publikacjach o charakterze naukowym. Nie używa się go jednak w celach konwersacyjnych. I chociaż w wielu szkołach nadal można uczyć się łaciny, to tylko po to, by nie mieć problemy z rozszyfrowywaniem łacińskich nazw używanych w literaturze prawniczej czy w medycynie.
a meeting, association (en.) - congressus
(lac.)
constrained (en.) - coactus
(lac.)
impudently, insolently, presumptuously (en.) - impudenter
(lac.)
woodpecker (en.) - picus
(lac.)
vigor, liveliness (en.) - vigor
(lac.)
gifts, tax, annual render (en.) - census
(lac.)
to destroy, ruin, wreck (en.) - pessum dare
(lac.)
beautify, embellish, adorn (en.) - decoro
(lac.)
morning, early in the morning, early (en.) - mane
(lac.)
to mangle (en.) - discerpo
(lac.)